List

متن زیر یادداشت دکتر احمد نادری پیرامون مساله قرنطینه در ایران است که در روزنامه جام جم در تاریخ بیست فروردین منتشر شد. برای دیدن متن اصلی به اینجا مراجعه کنید.

***

از زمان همه گیری ویروس کرونا در ایران، بحث قرنطینه و تعطیلی طولانی مدت کشور مطرح شد. بحثی که از همان ابتدا همراه بود با ایجاد اختلاف نظر عمیق میان متخصصان درمانی، کارشناسان وزارت بهداشت و تیم تصمیم گیری دولت. در هفته های گذشته شاهد بودیم هیچ کدام از این افراد نه در موضوع قرنطینه و نه در سایر موضوعات مربوط به کرونا، حرف یکدیگر را قبول ندارند. به این صورت که غالبا کارشناسان بهداشتی حرفی را می زنند، اما رییس جمهور و اطرافیان او این حرف را نمی پذیرند و به شکل دیگری عمل می کنند.

از سویی دیگر، با بررسی صحبت های مسوولان دستگاه های گوناگون کشور و برخی کارشناسان خبره بهداشتی و درمان در هفته های گذشته می توان متوجه این نکته شد که از زمان مطرح شدن بحث قرنطینه در ایران، بسیاری از متخصصان بهداشتی، برخی مدیران شهری و حتی تعدادی از فرماندهان نظامی تاکید داشتند که برای قطع زنجیره انتقال این ویروس، لازم است مدل های سختگیرانه ای از قرنطینه در کشور اعمال شود. اما دولت تا توانست اجرای ضوابط این مساله را به تاخیر انداخت و ما فرصت طلایی نیمه اسفند تا نیمه فروردین برای اعمال قرنطینه سراسری در کشور را از دست دادیم و اگر چنین برنامه ای اجرا می شد، احتمالا اکنون باید سیر نزولی شیوع کرونا در کشور را مشاهده می کردیم. اما رییس جمهور با ارایه تحلیل های نادرست جلوی این پیشنهاد ایستاد و با اجرای قرنطینه مخالفت کرد. اکنون هم شاهد آن هستیم که از ابتدای این هفته، ادارات و واحدهای صنفی به صورت غیررسمی بازگشایی شده اند و بر اساس مصوبه ستاد ملی مدیریت کرونا، بیشتر صاحبان مشاغل قرار است از ۲۳ فروردین در شهرستان ها و از ۳۰ فروردین در تهران روال عادی کسب وکار خود را از سر بگیرند. اتفاقی که براساس پیش بینی های کارشناسان بهداشتی قطعا به اوج گیری دوباره آمار مبتلایان به این بیماری در کشور منجر خواهد شد. زیرا این ویروس همچنان به صورت گسترده در سطح جامعه جولان می دهد.

حال در این شرایط، برخی نمایندگان مجلس طرحی سه فوریتی را برای تعطیلی یک ماهه کشور مطرح کردند. طرحی که البته غالب نمایندگان با آن مخالفت کردند و از دستور کار مجلس شد. این اتفاق در شرایط کنونی کشور باعث ناامیدی مردم می شود؛ چراکه وقتی بیشتر کشورهای دنیا مدل های سختگیرانه ای از قرنطینه را در محدوده های سرزمینی خود اجرا کرده اند، مطرح شدن طرح قرنطینه در ایران و رد شدن آن به هیچ وجه پیام خوبی را به جامعه منتقل نمی کند. البته باید توجه داشت این طرح در نهادی مطرح شد که از ابتدای شیوع کرونا در کشور، به تعطیلی خودخواسته رفته بود و به نوعی خود می خواست از تصمیم گیری های مربوط به شرایط کرونایی کنار گذاشته شود. در واقع، تا پیش از مطرح شدن این طرح به نظر می رسید مجلس به هیچ وجه دغدغه ای برای رفع بحران کرونا در کشور ندارد، چراکه اگر نمایندگان این دغدغه را داشتند، می توانستند بدون تعطیل کردن مجلس، از همان ابتدا به صورت جهادی پای کار بایستند و نقش لازم را در ستاد ملی مدیریت کرونا نیز ایفا کنند.

در مجموع باید گفت رد شدن طرح تعطیلی یک ماهه کشور در مجلس و دیگر تناقضات موجود در سخنان مسوولان درباره موضوع قرنطینه، باعث ناامیدی و سردرگمی آحاد جامعه شده است. اکنون مردم از خود سوال می کنند مگر فکری جدی به حال قطع زنجیره انتقال ویروس کرونا شده است که دولت آنها را به از سر گیری فعالیت های اقتصادی فرامی خواند و همچنین اگر دولت می خواهد مشاغل گوناگون بازگشایی شوند، پس چرا برخی مقامات از شلوغی خیابان ها ابراز نگرانی می کنند؟ این موضوعات نوعی سرگردانی و کلافگی را برای مردم و کاهش سرمایه اجتماعی را برای نظام به همراه دارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.