photo_2017-09-16_15-34-46
Publication year: 2015

1

لیندا اسمیت در این کتاب بر جلوه های استعمار در روش های علوم انسانی انگشت گذاشته و سعی کرده است جایگزینی برای آنها ارائه دهد.

«استعمار زدایی از روش» شامل یازده فصل است که عناوین آن عبارتند از: «امپریالیسم، تاریخ، نگارش و نظریه»،« تحقیق با نگاه امپریالیستی»، « استعمار دانش ها»، « ماجراجویی های تحقیقی و سرزمین بومیان»، «یادداشت هایی از استرالیا، نیوزلند و اطراف»، «پروژه ی مرمان بومی؛ تهیه دستور کاری جدید»، « مفصل بندی دستور کار تحقیقاتی بومی»، «بیست و پنج پروژه بومی»، «واکنش به بایدهای یک دستور کار بومی»، «به سوی ایجاد روش شناسی های بومی» و «نتیجه گیری»این کتاب با پی نوشت های نویسنده به اتمام می رسد.

کتاب «استعمار زدایی از روش» به اهمیت چشم انداز بومیان درباره تحقیق اعتراف می کند و بر آن است تا توضیح دهد که چگونه و چرا چنین چشم اندازهایی ایجاد شده اند. این کتاب را کسی نوشته که در جوامع بومی بزرگ شده است. یعنی جوامعی که در آن ها داستان های مربوط به تحقیق و به ویژه محققان با داستان های مربوط به همه گونه های دیگر استعمار و بی عدالتی درهم آمیخته بوده است.

در پشت جلد این اثر آمده است: آیا دوران استعمار به پایان رسیده است؟ احتمالا فقط استعمارگران به این سوال پاسخ مثبت می دهند. مطالعات پسا استعماری به ما آموخته است که استعمار جلوه های گوناگون دارد. این گفتمان که در نیمه دوم قرن بیستم جایگاه مهمی در علوم اجتماعی پیدا کرد، از شیوه های استعماری نهفته در جهان امروز  مثل فرایند جهانی سازی و گسترش موج نوین نظام سرمایه داری، رسانه ها و سیستم های آموزشی، دانشگاه ها و روش های علوم انسانی سخن گفت؛ ساز و کارهایی که دست به دست هم داده اند تا باورهایی را بسازند که اهداف قدیمی استعمار را پی بگیرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.